Gaël Monfils stopt op zijn 40e: zo neem je afscheid van je grote passie
Gaël Monfils (40) is gestopt, zonder het geplande afscheid in Parijs. Wat sporters en werkenden doen om na een lange loopbaan een nieuw doel te vinden.
Het afscheid had een feest moeten worden. Gaël Monfils kondigde vorig jaar oktober aan dat 2026 zijn laatste seizoen als tennisprof zou zijn, met toernooien in Lyon en Wenen en tot slot een groots afscheid op het masterstoernooi in Parijs. Zo is het niet gegaan. Volgens de NOS staat de 40-jarige Fransman sinds 5 oktober op de lijst van gestopte spelers en mag hij niet meer op officiële proftoernooien uitkomen. Voor Lyon meldde hij zich af om persoonlijke redenen. Zijn loopbaan eindigde zo in stilte, met de US Open als laatste toernooi.
Een loopbaan die eindigt zoals je niet had gepland
Monfils was twintig jaar lang een van de grootste entertainers van het tennis. Hij haalde 35 finales, won 13 ATP-titels, waaronder twee keer het ABN Amro-toernooi in Rotterdam, en stond in de halve finales van Roland Garros in 2008 en de US Open in 2016. Op de US Open van dit jaar won hij nog zijn eerste partij. In de tweede ronde verloor hij van de Amerikaan Learner Tien. In een bericht op Instagram, aangehaald door Tennis Now, bedankte hij het publiek in New York voor een avond die hij de rest van zijn leven zou meedragen.
Waarom het geplande afscheid in Parijs er niet kwam, heeft Monfils zelf nog niet verteld. Daar gaan we dus ook niet naar raden. Wat wel opvalt, is iets wat veel mensen herkennen die ooit een baan of rol achter zich lieten. Het einde komt zelden precies zoals je het had uitgestippeld. Je plant een laatste werkdag met taart en speeches, en dan gooit een reorganisatie, een ziekmelding of gewoon het gevoel dat het op is alles om.
Waarom afscheid nemen van je passie zo zwaar is
Bij topsporters zie je het scherper dan bij de meeste mensen, omdat hun werk en hun identiteit vaak samenvallen. Monfils was niet alleen een tennisser, hij was de showman van de tour. Wie zo lang één rol heeft gespeeld, verliest bij het stoppen meer dan een inkomen. Je verliest een dagritme, een team, een doel om elke ochtend voor op te staan en de bevestiging van een publiek.
Dat herkennen ook mensen buiten de sport. Denk aan de vakman die na veertig jaar met pensioen gaat, de ondernemer die zijn zaak verkoopt of iemand die stopt met een beroep waar hij altijd trots op was. Ook een doel dat je eindelijk hebt bereikt kan zo voelen. Over dat lege gevoel na succes schreven we eerder in ons stuk over als succes niet genoeg voelt.
Wat er voor sporters geregeld is, en wat jij daarvan leert
In Nederland is de overstap van topsport naar een volgende loopbaan inmiddels een vast onderdeel van de begeleiding. Sportkoepel NOC*NSF begon met steun van het ministerie van VWS een programma onder de noemer transitie naar volgende carrière, zo staat in een persbericht. Een sporter krijgt eerst een intakegesprek om te kijken wat hij nodig heeft. Daarna volgt bijvoorbeeld een gesprek met een specialist, een persoonlijk coachtraject of hulp bij het vinden van werk. Volgens de site van NOC*NSF kunnen sporters daar tot twee jaar na het verlies van hun topsportstatus nog gebruik van maken.
Die opzet is ook voor gewone werkenden een bruikbaar model, omdat hij uitgaat van drie dingen die bij elk afscheid spelen.
Begin voordat het einde er is. Het programma is er ook voor sporters die nog actief zijn. Wie weet dat zijn loopbaan of baan op een dag stopt, kan nu al verkennen wat daarna komt. Een cursus naast je werk, een gesprek met iemand in een vak dat je trekt, een vrijwilligersklus. Het hoeft geen nieuw plan te zijn, alleen een paar open deuren.
Kijk naar wat je meeneemt, niet alleen naar wat je verliest. Een topsporter neemt discipline, omgaan met druk en samenwerken mee. Een vakman neemt zijn precisie en zijn kennis van mensen mee. Schrijf eens op welke vaardigheden je in je huidige rol gebruikt die ook buiten die rol waarde hebben. Een loopbaancoach kan daarbij helpen, net zoals sporters coaching krijgen.
Geef jezelf een tussenperiode. Niet elke sporter weet de dag na zijn laatste wedstrijd wat hij wil, en dat hoeft ook niet. Vul de eerste maanden met een paar vaste ankers, zoals een dagritme, beweging en contact met mensen van je oude team, en laat de grote keuze even liggen.
Een nieuw doel vinden na een lange loopbaan
Het verhaal van Monfils laat zien dat zelfs een zorgvuldig gepland afscheid anders kan lopen. Dat is geen reden om niet te plannen. Het is eerder een reden om het afscheid niet alleen te zien als die ene laatste dag, maar als een overgang die al veel eerder begint. Wie zich in een eerdere fase afvraagt wat er daarna komt, merkt dat het einde minder hard aankomt, ook als het anders gaat dan bedacht.
Twijfel je zelf of het tijd is om te stoppen met iets wat lang je leven bepaalde? Dan helpt het om de beslissing los te trekken van het moment. Hoe je dat aanpakt, lees je in ons stuk over een loopbaanbesluit nemen als je twijfelt over stoppen.
