Dylan Teuns stopt op zijn 34e: wat een profwielrenner daarna gaat doen

Dylan Teuns stopt met wielrennen. De 34-jarige Belg vond geen nieuwe ploeg en neemt na twaalf jaar als prof afscheid, meldde In de Leiderstrui op 30 oktober. Wat hij hierna gaat doen, weet hij nog niet. Dat maakt zijn afscheid herkenbaarder dan dat van de meeste sporters, want zo gaat het bij veel mensen die buiten hun eigen keuze om moeten overstappen.

Van Waalse Pijl naar geen contract

Teuns werd op 1 maart 1992 in Diest geboren. Volgens Wikipedia werd hij in 2014 prof bij BMC en reed hij daarna voor Bahrain, Israel-Premier Tech en sinds 2025 voor Cofidis. In 2017 won hij binnen drie weken de Ronde van Wallonië, de Ronde van Polen en de Arctic Race of Norway. Later kwamen er twee etappes in de Tour de France bij, in 2019 en 2021, en in 2022 de Waalse Pijl op de Muur van Hoei. Dat laatste noemde hij in zijn afscheidsbericht zijn kinderdroom.

Zijn contract bij Cofidis liep dit jaar af, en zelf wilde hij nog door. Dat lag alleen niet meer in zijn handen. Voor de Ronde van Lombardije vertelde hij dat er nog één gesprek liep, en dat hij het “nog tot eind oktober, maximaal” gaf. Dat gesprek liep op niets uit, en op de laatste dagen van oktober maakte hij zijn afscheid bekend.

Een deadline die je zelf zet

Die ene zin over eind oktober is het interessantste deel van zijn verhaal. Teuns wist dat hij afhankelijk was van wat ploegen besloten. Wat hij wel zelf kon bepalen, was hoe lang hij bleef wachten. Door die grens hardop uit te spreken, maakte hij van een open eind een besluit met een datum.

Wie zelf een baan zoekt na een ontslag, een afgelopen contract of een reorganisatie, kent dat open eind. Er loopt nog een sollicitatie, er komt misschien nog een telefoontje, en ondertussen schuif je alles op. Een eigen deadline helpt dan, niet omdat de uitkomst daardoor beter wordt, maar omdat je daarna weer verder kunt. Teuns gaf zichzelf een paar weken. Bij een gewone baan kan dat een paar maanden zijn, maar het principe is hetzelfde. Je bepaalt vooraf wanneer je stopt met wachten en wat je dan gaat doen.

Wat sporters na hun loopbaan tegenkomen

Dat de overstap niet vanzelf gaat, weten ze ook bij de sportorganisaties. Loopbaanadviseur Marie Hoogstraten van Topsport Amsterdam vertelt in een verhaal van de VU dat werkgevers het mooi vinden dat iemand topsporter was, maar daarna vragen hoeveel werkervaring hij heeft. Ze raadt sporters aan om al tijdens hun loopbaan te werken aan leiderschap, presentatie of ondernemerschap, zodat hun kwaliteiten zichtbaar worden voor iemand buiten de sport.

Uit ouder onderzoek in opdracht van Randstad bleek in 2013 hetzelfde patroon, schreef HRpraktijk. Bijna de helft van de topsporters dacht dat een sportcarrière het gebrek aan werkervaring kon compenseren. Ongeveer 70 procent van de ondervraagde HR-managers was het daar niet mee eens. Het gat zit dus niet in wat sporters kunnen, maar in hoe ze het uitleggen aan iemand die nooit in een peloton heeft gezeten.

Dat geldt ook buiten de sport. Wie jaren in één vak of bij één werkgever zat, heeft vaak meer in huis dan op het cv staat. De vertaalslag maken, van wat je deed naar wat een nieuwe werkgever eraan heeft, is het eigenlijke werk van een overstap.

Wat Teuns zelf al aangaf

Helemaal zonder richting is Teuns niet. Volgens In de Leiderstrui had hij als renner al laten weten dat hij een mentorrol wilde spelen voor jonge renners. Of hij dat ook buiten het peloton gaat doen, bijvoorbeeld bij een ploeg of opleidingsteam, is nog niet bekend. In zijn afscheidsbericht op Instagram schreef hij wel dat zijn liefde voor de fiets blijft.

Dat is een bruikbaar startpunt. Iemand die al jaren jongere collega’s helpt, heeft iets wat hij buiten de sport kan inzetten, in begeleiding, training of leidinggeven. Het verschil met Lucinda Brand, die haar overstap al jaren vooruit regelde, is groot. Zij koos haar moment en tekende haar vervolg tegelijk. Teuns moet het vervolg nog zoeken, en dat maakt zijn situatie voor de meeste mensen eerlijk gezegd herkenbaarder.

Twijfel je zelf of je moet stoppen of doorgaan, dan helpt het om te lezen hoe Egan Bernal over stoppen twijfelde. Het verschil zit vaak niet in het besluit zelf, maar in wie het neemt, jij of iemand anders.