Timeblocking: zo plan je je week zodat je doelen echt ruimte krijgen

Je hebt een doel voor dit jaar, je weet ook ongeveer hoe je het wilt bereiken, en toch gebeurt er weinig. Niet omdat je geen zin hebt, maar omdat de week vol raakt met werk, boodschappen, afspraken en alles wat er tussendoor komt. Het doel schuift steeds een dag op. Timeblocking is een eenvoudige manier om dat te doorbreken. Je plant niet alleen je afspraken, maar ook je tijd voor jezelf, in vaste blokken in je agenda.

Wat timeblocking is

Bij timeblocking verdeel je je dag in blokken, en elk blok krijgt één taak of één soort werk. Van negen tot elf schrijf je dat rapport, van elf tot twaalf handel je mail af, van zeven tot acht ’s avonds werk je aan je cursus. Het verschil met een takenlijst is dat je niet alleen opschrijft wat je wilt doen, maar ook wanneer. Een taak zonder tijdstip is een wens. Een taak met een blok in je agenda is een afspraak met jezelf.

Dat klinkt streng, maar het werkt eigenlijk andersom. Doordat je weet dat er dinsdagavond een uur voor je doel staat, hoef je er de rest van de week niet steeds aan te denken. Het schuldgevoel van het uitstellen verdwijnt, want het moment is al geregeld.

Zo bouw je een weekschema in vier stappen

Pak er op zondagavond of maandagochtend een half uur voor. Een papieren agenda werkt, een digitale agenda op je telefoon of laptop ook. Het gaat om de gewoonte, niet om het hulpmiddel.

• Zet eerst de vaste dingen erin. Werktijden, vaste afspraken, sport, het halen en brengen van de kinderen. Dit is het skelet van je week.
• Plan daarna je doelblokken. Kies twee tot vier momenten per week voor het ene doel waar je nu aan werkt. Bijvoorbeeld dinsdag- en donderdagavond van half acht tot half negen, en zaterdagochtend een uur. Zet ze erin als echte afspraken, met een duidelijke naam.
• Bundel kleine taken. Mail, telefoontjes, administratie en boodschappen krijgen een eigen blok, zodat ze niet je hele dag versnipperen.
• Plan rust. Een avond zonder plannen, een lege zondagmiddag, tijd om te sporten of niets te doen. Wie dit vergeet, plant zichzelf vol en houdt het hooguit twee weken vol.

Een voorbeeld van een week

Stel, je wilt naast je baan een opleiding afronden, en je werkt vier dagen per week. Dan kan je week er zo uitzien.

• Maandag. Werk, daarna vrij. Geen doelblok, want op maandag ben je vaak moe van de start.
• Dinsdag. Werk, en van half acht tot half negen een studieblok aan de keukentafel.
• Woensdag. Je vrije dag. Van negen tot elf een lang studieblok, de rest van de dag voor boodschappen, sport en familie.
• Donderdag. Werk, en een kort blok van een half uur om te herhalen wat je woensdag deed.
• Vrijdag. Werk, daarna weekend. Geen doelblok.
• Zaterdag en zondag. Vrij, met op zondagavond een kwartier om de nieuwe week te plannen.

Dat is drieënhalf uur per week voor je doel, verdeeld over drie momenten. Het lijkt weinig, maar over een jaar is het ruim 180 uur. Daarmee haal je in een jaar meer dan met een paar grote voornemens die je nooit inplant.

Waar het meestal misgaat

De meeste mensen die met timeblocking beginnen, maken dezelfde fout. Ze plannen hun week zo vol dat er geen lucht meer in zit. Een vergadering loopt uit, een kind wordt ziek, en het hele schema valt om. Houd daarom elke dag minstens een blok vrij als buffer. Komt er niets tussen, dan heb je extra vrije tijd. Komt er wel iets, dan schuif je zonder stress.

Een tweede valkuil is te veel doelen tegelijk. Plan je blokken voor sporten, een taal leren, een boek schrijven en een nieuwe baan zoeken, dan doe je overal een beetje aan en nergens genoeg. Kies voor dit kwartaal één hoofddoel en geef dat de beste tijden van de week. In ons stuk over je doel nog halen voor 31 december lees je hoe je dat ene doel kiest.

En leg de lat voor je energie realistisch. Een moeilijke taak plannen om tien uur ’s avonds na een lange werkdag, klinkt goed op papier. In de praktijk zit je dan op de bank. Leg je zwaarste blokken op de momenten dat je het scherpst bent, voor veel mensen is dat de ochtend.

Houd het vol door terug te kijken

Het belangrijkste moment van timeblocking is niet het plannen, maar het terugkijken. Neem op zondag een paar minuten en vraag jezelf drie dingen. Welke blokken heb ik echt gebruikt? Welke sneuvelden, en waarom? Wat verander ik volgende week? Misschien blijkt de dinsdagavond steeds te mislukken, en werkt een vroeg uur op woensdag beter. Dan pas je het aan.

Wat mij betreft is dat de kern. Een schema is geen wet, het is een eerste versie die je elke week een beetje beter maakt. Na een maand of twee heb je een ritme dat bij je leven past, en dan merk je ineens dat je doel niet meer schuift. Het staat gewoon in je agenda, net zo vast als je werk. Wil je weten hoe je zo’n doel goed formuleert voordat je het inplant? Begin dan bij een haalbaar doel stellen.